آقاي من
امشب تمام ستاره ها را فرا مي خوانم
ماه را ازآسمان مي خوانم و تو را از دل شب
آقاي من
نکند نيايي من دلم را براي بودن با توپيوند مي زنم،
با تاريکي شب
امشب ستاره باران خواهم کرد خانه قلبم را
آقاي من
کجايي ؟...
قدم هايم را استوارتراز هميشه خواهم برداشت
زيرا مي دانم در چند قدمي ام هستي
امشب براي بودن زمزمه خواهم کرد و باور خواهم کرد
چشمان خسته ام را
آقاي من
سياهي چشمانم را به دنبالت مي فرستم
خواهم يافت آنچه را تاکنون در انتظارش بودم
خدا کند که بيايي...
آمين يا رب العالمين

سمانه اورك

اي مهربانم ، مي خواستم از ميان باغچه گل واژه ها
برايت اسمي پيدا کنم که سزاوار صفاي پاکت باشد .گفتم اسمت را سلام بگذارم ديدم به خداحافظي ختم مي شود. گفتم اسمت را زندگي بگذارم ديدم که با مرگ تمام مي شود گفتم اسمت را گل بگذارم ديدم پژمردگي قاتلت مي شود. گفتم اسمت را تولد بگذارم که ديدم به کوچه ممات بر مي خورد.
پس در نهايت يافتم آنچه را که مي بايست مي يافتم اسمت را زمان مي گذارم که هميشه در انتظارت باقي بمانم .
اين چکيده اي از احساساتم بود
اميدوارم روز جمعه زنده باشم و شفاعتم کني.

افروز وثوق پور

 فرض كنيد دو نفر مي خواهند بروند به يك مجلسي، يكي قبراق، آماده ، لباس پوشيده است . اما ديگري دنبال كفش يا كلاه مي رود. حالا واقعا كدامشان منتظر و آماده است ؟ اگر شما با پدرتان كار داشته باشيد، اقتضاي ادب اين است كه شما پيش او برويد، يا او را صدا كنيد كه پيش شما بيايد؟
دوستان اين امام زمان است كه منتظر ماست، و نه اينكه ما منتظر امام زمان هستيم ، چون هميشه آمادگي ديدارش را در خود به وجود نياورده ايم. پس فراموش نكنيد تا زماني مهمان بداند، ميزبانش آمادگي پذيرايي و استقبال از او را ندارد، منتظر مي ماند.
دارم هوس وصالت اي دوست دائم منم و خيالت اي دوست
در خواب روم مگر كه بينم با چشم دگر جمالت اي دوست .

مرتضي آذريان

تو خواهي آمد " اين جمله ايست كه وقتي دلمان عاشقت شد و با نام زيبايت پيوند خورد و هر جمعه از عاشقان تو ، در دعاي ندبه شنيديم ، باور كرديم ، جمعه ها روز انتظار توست . روزهايي كه مي شود غرق در عطر نرگس شد ، به كنار رفتن پرده غيبت .
ولي هر روز جمعه ، وقتي روز مي رود تا پشت چادر شب شود و وقتي فرصت آمدنت به پايان مي رسد ، همراه با غمگين ترين غم عالم ، دعاي آل ياسين در گوشمان زمزمه مي شود كه همچنان ، آمدن تو را نويد مي دهد .
 تو خواهي آمد ، اما كي و چه وقت ؟ تا كي بايد دست تمنايمان به دامانآسمان آويخته باشد ؟ تا كي دعاي فرج را به اميد ظهورت در گوش ستاره ها نجوا كنيم ؟ اما اي عزيزترين مسافردنياآيا آن روز سلام ما را پاسخ خواهي گفت ؟

معصومه علم باز